و اکنون همه میدانیم , مرگ پایان کبوتر نیست!

هیچ وقت اولین روزی که این وبلاگ رو ایجاد کردم یادم نمیره!

هیچ وقت یادم نمیره وبلاگ نویسیمو با همین وبلاگ شروع کردم!

هیچ وقت یادم نمیره با چه دوستان مهربونی در این وبلاگ آشنا شدم!

هیچ وقت یادم نمیره چه زحمت هایی کشیدم برای ساخت قالب های این وبلاگ!

هیچوت هم یادم نمیره , چه دوستانی رو به خاطر این وبلاگ رو از دست دادم!

فکر میکنم بعد از 3 سال فعالیت ( از 1385 ) در این وبلاگ وقتش شده که تعطیلش کنم.

درسته که دیر به دیر آپ میشد اما هر روز بودم , ...

یادش بخیر روزهای خوشی که قبل از انتشار کتاب هفتم هری پاتر داشتیم و عکس ها و خبرهایی که

هرروز داغ و داغتر میشد.

اما همه رفتند و به خاطره ها پیوستند.

و سخته خداحفظی با وبلاگی که سه سال وقتم رو روش گذاشتم...

اما هیچ وقت از دوستانم ( رضا , سینا , آلبوس و ... ) یادم نمیره.

خداحافظ ,